Schets

Nieuwe, tijdelijke standplaats. Weer een hoofdstad, weer een kantoor. In plaats van een ondergrondse, bijna slinkse beleving van het metropoolse, zie ik Amsterdam vanuit mijn ivoren toren breed en brutaal schitterend aan mijn voeten liggen. Als in mijn vorige habitat, brengt het openbaar vervoer mij nimmer naar hartje stad, waardoor ik mijzelf bewust dien wakker te schudden uit een eeuwige op en neer tussen bed en bureau, zonder het stadse ook maar enigszins in mij op te nemen.

Toch ben ik aangenaam verrast. Een doodnormale dinsdag en, nog voor de lunch, staan er twee prachtige schetsen op mijn netvlies. Een gesprek tussen een ras-Amsterdamse ongediertebestrijder en een Engelssprekende dierenliefhebber ontpopt zich voor mijn ogen als een kant-en-klare literaire krabbel. Niet veel later biedt de toegang die ik krijg tot persoonlijke documenten mij de kans om een waar liefdesdrama neer te pennen.

Een lange dag achter de boeg, lig ik de dag in mijn bed nog eens na te malen. Daar waar ik het grootste gemis voel, wordt de leegte opgevuld met observerend genot. Zolang ik nooit verdoofd wordt voor dat wat zich voor mijn ogen en oren geschiedt, zo lang kan ik genieten van wat het leven mij te bieden heeft. Dan is een Amsterdamse skyline, compleet met regenboog, lang niet het meest indrukwekkende goed.